Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Η ΑΝΙΑ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ  ΝΑ ΓΥΡΙΖΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ , ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΙΣ ΔΟΞΕΣ ΤΗΣ ,ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΕΞΑΡΙΑ ΦΙΛΜ  ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΧΑΘΕΙ ΣΤΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΥΤΗ  ΞΑΝΑΦΕΡΝΕ ΣΤΗ ΘΥΜΙΣΗ ΜΟΥ.
ΜΑΖΕΥΟΝΤΣΑΝ ΕΤΣΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΜΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΜΕΡΗ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΕΙ ΟΠΟΥ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ( ΖΗΛΕΙΑ ) ΑΥΤΟΙ ΔΕ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΠΟΤΕ ΤΟΥΣ.
ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΑΝΕΤΕΙΛΕ Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ ΕΙΚΟΝΩΝ.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ . ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΦΩΤΟΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΜ ; ΛΕΓΑΜΕ. ΑΔΥΝΑΤΟΝ ! ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ.
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΠΙΑΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΑΣ ΚΑΜΕΡΑ.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ,  ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ.ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΣΒΗΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΥΜΕ ,ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΟΥΜΕ ΜΕΤΡΙΕΣ Η ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΓΕΝΙΚΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΥΜΕ ΑΦΕΙΔΩΣ.



ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΜΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ; ΜΑ ΣΤΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝΟΥΣ ΑΠΟ ΓΚΙΓΚΑΜΠΑΙΤ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΑ ΣΕ ΚΑΡΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ, ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΗΔΑΜΙΝΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ Η ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΔΟΥΜΕ.ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΑΝ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΝΑ ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΗΘΩΡΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΝΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΟΖΕΣ ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΔΥΘΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΤΙ.



ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΕ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΗΧΟ ;
ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΣΑ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΗΧΗΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΝΕΛΕΓΑ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΒΥΝΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΣΣΕΤΕΣ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΣΙ ΝΤΙ ΚΑΙ  ΤΕΛΟΣ ΝΤΙ ΒΙ ΝΤΙ.
ΠΑΝΤΟΤΕ  ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΕΓΓΡΑΦΗ.
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΕΩΝ ΤΟΥ.
ΠΕΣΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ. ΟΤΙ ΜΑΣ ΕΛΛΕΙΠΕ ΤΟ ΒΡΙΣΚΑΜΕ ΕΚΕΙ.
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΦΗΝΑΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΑΝΟΙΚΤΟ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ. ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΛΑ;  ΤΙ ΠΕΙΡΑΖΕ ; ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑ ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΑ.
ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ ΧΑΘΗΚΕ Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑΣ. ,ΤΟΥ ΚΟΙΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ, ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΟΥ .ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΤΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΠΟΤΕ.
ΤΕΛΙΚΑ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΟΛΥ ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ.
Η ΑΦΘΟΝΙΑ ΒΛΑΠΤΕΙ. ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΠΟΣΤΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ Η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΟΠΟΥ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ.ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΩΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΑΛΛΑ ΩΣ ΠΑΘΩΝ ΚΑΙ ΘΥΜΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΥ.
ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ; ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΠΡΟΤΑΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΕΙΣ ( DOWNLOADS ) ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ  ( ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΡΟΛΟ ).
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

2 σχόλια:

  1. Σκέψεις που κανείς δεν μπόρεσε να αποτυπώσει καλύτερα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο αληθινά είναι όλα αυτά... Έχω ακόμη στο μυαλό μου τη σειρά των τραγουδιών και την απλοϊκή μίξη των ήχων στην αγαπημένη μου κασέτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή