Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΔΙΜΗΝΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Είναι από τις σπάνιες φορές που μέσα σε ένα δίμηνο έχω τόσο φτωχή συγκομιδή σε διάβασμα ,κάτι που από ότι φαίνεται προκύπτει από τη γενικότερη ψυχολογία που δημιουργεί το συναίσθημα ότι ζω σε μία χώρα που βυθίζεται καθημερινά. Πράγματι ,αυτό που θεωρητικά αποκαλείται κράτος ,κάνει ότι μπορεί για να επαληθεύει ότι εμείς οι πολίτες είμαστε αντίπαλοι του και αποτελούμε ένα είδος που πρέπει να εξαλειφθεί και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες.
Περιμένοντας λοιπόν τους επόμενους λογαριασμούς ,τις επόμενες δόσεις της εφορίας και τις νέες επινοήσεις των σφετεριστών της εξουσίας και κάλπικα νομιμοποιημένων ιθυνόντων,διάβασα μόλις τρία βιβλία μέσα σε δύο μήνες. Βέβαια το ένα ήταν χίλιες τριακόσιες σελίδες και μου πήρε σαράντα μέρες αλλά πάλι ο απολογισμός παραμένει μικρός. Διάβασα λοιπόν ,το Limit του Φρανκ Σέτσινγκ ,αυτού που προ τριετίας περίπου είχε παρουσιάσει το Σμήνος. (εκδ.Καστανιώτη) Το Σμήνος ήταν μια φανταστική περιπέτεια αλλά ταυτόχρονα και ένα οικολογικό θρίλερ που διαδραματιζόταν στα βάθη των ωκεανών. Αυτό που το έκανε να διαφέρει απο ένα φτηνιάρικο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας ,ήταν ότι ο συγγραφέας κάθισε και μελέτησε καιρικά φαινόμενα ,μετεωρολογία ,θαλάσσιους οργανισμούς ,σεισμούς παλίρροιες, τσουνάμι και άλλα πολλά συναφή πριν το γράψει. Το ίδιο κάνει και τώρα με το Limit μόνο που η ιστορία διαδραματίζεται στη σελήνη,σε χρόνο πολύ κοντινό με τον τωρινό και με τους οικονομικούς συσχετισμούς να διαμορφώνονται μέσα από χώρες που από οικονομικά ανυπόληπτες προ εικοσαετίας εξελίσσονται σε κυρίαρχοι του σήμερα παίρνοντας στα χέρια τους τα ηνία του παγκόσμιου καπιταλισμού.( μιλάω για την Ινδία και την Κίνα).
Γενικώς ότι γράφει ο Σέτσινγκ αποτελεί αποτέλεσμα προηγούμενης μελέτης και εμβριθούς επεξεργασίας. Κατά βάθος είναι μια ιστορία σύγκρουσης των οικονομικών συμφερόντων για το ποιος θα επικρατήσει στο μέλλον με φόντο τη σελήνη και τα ορυχεία της. Εμπνευσμένο και καλοδουλεμένο. Κατόπιν, για αποτοξίνωση διάβασα το βιβλίο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου, Της Κυριακής τα είδωλα από τις εκδόσεις Τόπος ,που είναι μικρά περιστατικά από συμβάντα χρόνια πριν στα ελληνικά γήπεδα τα οποία ώς συνομίληκος του Σωτηρακόπουλου, τυχαίνει να τα έχω ζήσει και εγώ. Διαβασμένο περισσότερο για να θυμηθώ τα good old days, τότε που πήγαινα στο γήπεδο με τον πατέρα μου και όλος μου ο κόσμος ήταν μια ζεστή ηλιαχτίδα προστασίας όσο ήμουνα δίπλα του.
Τέλος από το Ίδρυμα του Μείζονος Ελληνισμού πήρα και διάβασα το "Πέρα από την καταστροφή", Μικρασιάτες Πρόσφυγες στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου, υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων Φαίνεται από τον τίτλο του ότι είναι ένα ιστορικό βιβλίο για την προσφυγιά γραμμένο από πολλούς συγγραφείς και με ιδιαίτερο γενικό αλλά και ειδικό ενδιαφέρον. Αυτά ήταν λοιπόν τα βιβλία του διμήνου και δυστυχώς και ο Μάρτιος κυλάει με την ίδια αναγνωστική ραθυμία. Φαίνεται ότι επίκειται και η φορολόγηση της ανάγνωσης οπότε το υποσυνείδητο μου ενδόμυχα αντιδρά καιπροσπαθεί να με διαφυλάξει. Ελπίζω η επόμενη δημοσίευση μου για τα βιβλία του Μαρτίου να μας βρει ευτυχέστερους και φωτεινότερους. Και για την αργοπορία ,κέρασμα ένα υπέροχο αυτοσατιρικό του Jarvis Cocker.

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ

Oι Steely Dan με ένα κομμάτιπου μας πάει πισω στα 70s και είναι ότι πρέπει γι αυτόν τον καιρό.

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

ΤΑ 2000 ΚΥΒΙΚΑ, Ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΥΜΟ

Ύστερα από πολλά χρόνια φορολογικής αδράνειας στη χώρα μας ,μαζί με πολλά άλλα , τέθηκε και το θέμα των τεκμηρίων στην οικονομική μας ζωή. Ανάλογα δηλαδή με το μέγεθος του σπιτιού, του αυτοκινήτου , του σκάφους που συντηρείς ,πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη συμφωνία με τα δηλούμενα ετησίως εισοδήματα.
Και είναι αλήθεια ότι ένα αυτοκίνητο δύο χιλιάδων κυβικών εκατοστών ,"τρώει" και απαιτεί και αρκετή δαπάνη για να συντηρηθεί όπως αντίστοιχη συντήρηση χρειάζεται ένα μεγάλο σπίτι και ακόμη και ,γιατί όχι ; και ένα σκάφος. Μήπως όμως το ίδιο τεκμήριο θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και για τους ίδιους τους ανθρώπους;Ένα τυεράστιο σώμα δεν απαιτεί και τεράστιες δαπάνες για να τα βγάλει πέρα; Ειδικότερα μιλάω για τους βροντόσαυρους της πολιτικής που φιλοδοξούν να μας κυβερνήσουν και ανενδοίαστα περιφέρουν ,και μεταφορικά και ουσιαστικά ,τον παχυδερμισμό τους όπως και την από χρόνο σε χρόνο αύξηση της υφαλοκρηπίδας τους καιτου υποδόρειου λίπους τους. Αυτόί οι άνθρωποι που καταλαμβάνουν τους ύψιστους εξουσιαστικούς θώκους ,πέρα από το καλό παράδειγμα που θα έπρεπε να εκπροσωπούν ,θα όφειλαν να αποτελούν και υποδείγματα λιτότητας και εγκρατούς ζωής. Αντίθετα όμως ,τους βρίσκουμε παντού. Στην πολιτική, στην εκκλησία ,στο στρατό και όπου υπάρχει αξίωμα και προβολή. Και για να μην περεξηγηθώ,δεν έχω τίποτε με τους ανθρώπους που από απορύθμιση κάποιου οργανικού παράγοντα έχασαν τον έλεγχο των κιλών τους. Όταν όμως αυτοί οι άνθρωποι με κυβερνούν και μου ζητούν κατ'εξακολούθηση θυσίες ,τότε αρχίζει να με ενοχεί η εικόνα τους.Και αφού "μαζί τα φάγαμε " , παραμένει απορίας άξιο γιατί δεν καταντήσαμε και εμείς,οι υπόλοιποι έτσι. Αν ρίξετε μια ματιά σε προ εικοσαετίας φωτογραφίες των πολτικών μας και τις συγκρίνετε με σήμερα θα καταλάβετε τι εννοώ.Ενώ τα τρώγαμε μαζί ,μόνο αυτοί φούσκωσαν.
Βέβαια σε άλλες κοινωνίες όπως η ιαπωνική, αυτά τα παχύδερμα καταλήγουν παλαιστές του σούμο που θεωρείται και ύψιστη ένδειξη ευγενούς αθλήματος ,οπότε ίσως στην όλη μου θεώρηση χάνω κάτι από τη συνολική εικόνα και ίσως τελικά το μόνο που θέλουν να μας δείξουν αυτοί οι άνθρωποι παχαίνοντας ,να είναι η ευγένεια της ψυχής τους την οποία εμείς ,ως ανήκοντες σε κατώτερες σφαίρες δεν αντιλαμβανόμαστε. Κλείνω λοιπόν με τη ρηξικέλευθη θέση μου ,να φορολογηθεί η ετήσια αύξηση λίπους ανά άτομα όταν αυτό υπερβαίνει τα εκατονείκοσι κιλά ( η επιλογή του αριθμού εντελώς τυχαία ), ως δείγμα ευμάρειας και καλοπέρασης όπως και ωχαδερφισμού για τους υπόλοιπους που πεινάνε. Άλλωστε πλέον φορολογούμαστε και επειδή αναπνέουμε ,έτσι δεν είναι;

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Καλή βδομάδα

Τον θυμήθηκα χθες ,βλέποντας τον Forest Gump στην τηλεόραση όπου δανείζει το κομμάτι running on empty. Ταξιδιάρικη αμερικάνικη μουσική . Μουσική του δρόμου και της περιπλάνησης. Τα lyrics, καταπληκτικά. Από τα ξεχασμένα σε πολλούς eighties.

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ελάχιστες είναι οι χώρες που έχουν επηρεάσει τόσο πολύ την παγκόσμια σύγρονη ιστορία όσο η Γερμανία. Μια χώρα που ουσιαστικά δημιούργησε δύο παγκόσμιους πολέμους και μια γενοκτονία μέσα στον αιώνα που πέρασε και ταυτόχρονα μια χώρα με τεράστιες ενοχές για το πρόσφατο παρελθόν της και με μια προσπάθεια να το σβήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται από πάνω της. Παρά το γεγονός ότι η Γερμανία βγήκε ηττημένη και από τους δύο πολέμους κατάφερε να δημιουργήσει σύντομα μετά ένα οικονομικό θαύμα και όλοι να μιλάνε για την υπεροχή και την αξιοπιστία της Γερμανίας σε μηχανές, σε προγράμματα διοίκησης, σε τράπεζες ακόμη και στο ίδιο το νόμισμά της (πάντα μιλώντας για την προ ευρώ εποχή)
Από την άλλη ,η δική μας χώρα η Ελλάδα και στους δύο πολέμους ,τάχθηκε ενάντια στη Γερμανία και κατάφερε να τερματίσει τους πολέμους από τη μεριά των νικητών. Πλήρωσε βαρύ φόρο σε αίμα , αλλά όλοι εμείς , οι νεότερες γενιές είχαμε να περηφανευόμαστε για τους παπούδες μας και τους πατεράδες μας που πολέμησαν εναντίον των Γερμανών και ό,τι αυτοί τότε πρέσβευαν. Την δε κυβέρνηση που συνεργάστηκε μαζί τους και οδήγησε τον ελληνικό λαό στο λιμό του 1941 τη στιγματίσαμε ως κυβέρνηση προδοτών και το όνομα του πρωθυπουργού Τσολάκογλου έμεινε ως συνώνυμο της εθνικής προδοσίας.
Παράλληλα, μετά τον πόλεμο ,καραβάνια ελλήνων, δουλεύοντας ως φτηνά εργατικά χέρια βοήθησαν τη Γερμανία να σταθεί στα πόδια της και να γίνει ο οικονομικός κολοσσός που είναι σήμερα.Ταυτόχρονα καταναλώναμε και καταναλώνουμε κάθε γερμανικό προιόν ταυτίζοντας το με την έννοια αξιοπιστία και την έννοια ποιότητα..Είμαστε δε πολύ περήφανοι όταν επιδεικνύουμε τις Μερσεντές μας ,τα Άουντι μας,τα Γκολφάκια μας και πάει λέγοντας... Σήμερα όμως σαν να μη συνέβη τίποτε από όλα αυτά στο παρελθόν ,παραδινόμαστε χωρίς φανερό λόγο στους γερμανούς και μοιάζουμε να διαγράφουμε την οποιαδήποτε ιστορική μνήμη και υπερηφάνεια, ταυτόχρονα με ότι αυτοί μας χρωστούν από τις προηγούμενες λεηλασίες τους στην ελληνική γη. Κάποτε όσοι νέοι αντιτάσσονταν στο καθεστώς της γερμανικής κατοχής και συλλαμβάνονταν, εκτελούνταν ,τώρα απλώς ύστερα βέβαια από γερμανική παρέμβαση πάλι,τους κατεβάζουμε το μισθό στα 485 ευρώ και τους αφήνουμε να πεθάνουν σιγά σιγά και μόνοι τους.
Τότε οι ανάπηροι και οι χρήζοντες κοινωνικής βοηθείας φορτώνονταν στα τρένα και κατέληγαν στο Άουσβιτς , στην Τρέμπλινκα και στο Νταχάου. Τώρα απλώς τους καταργούμε κάθε προνοιακό επίδομα και φτιάχνουμε το νέο Καιάδα για να τους ρίξουμε μέσα. Τά χρόνια εκείνα όποιος συνεργαζόταν έστω και για ανθρωπιστικούς λόγους με τον κατακτητή στιγματιζόταν ανεπανόρθωτα και πολλές φορές το πλήρωνε και με τη ζωή του ,ενώ σήμερα οι δικτατορίσκοι που μας κυβερνούν αποφασίζουν να φέρουν επιθεωρητές της εφορίας από τη Γεμανία για να αποτελειώσουν το έργο της υφαρπαγής της ελληνικής περιουσίας που ξεκίνησαν να κάνουν πριν απο εξήντα χρόνια και απ'ότι φαίνεται ποτέ δεν εγκατέλλειψαν ως ιδέα.
Ο κατάλογος των συγκρίσεων είναι ατελείωτος και λυπηρός. Έχουμε παραδοθεί άνευ όρων σε αυτούς που εξήντα χρόνια πριν είχαν εκπλαγεί με την ανδρεία μας, την αυτοθυσία μας και τον αλτρουισμό μας και μας το είχαν αναγνωρίσει. Ας ξυπνήσουμε πριν να είναι αργά και ας αποτινάξουμε αυτήν τη μη εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία όχι μόνο μας παραδίδει στις ορέξεις των ξένων τραπεζών αλλά υπακούει και στις εντολές τους για μη διενέργεια εκλογών ακυρώνοντας κάθε κατάκτηση έχει πετύχει αυτός ο λαός τα τελευταία εκατό χρόνια. Ας διώξουμε επιτέλους αυτά τα μιάσματα της οικογενειοκρατίας και του δικομματισμού και ας απαλλαγούμε απο το σύνδρομο της αχρηστης ερώτησης "και ποιον να ψηφίσω;" Ας δώσουμε ότι αξίζει και στα κόμματα που μονοπωλούν το δήθεν ενδιαφέρον για το λαό και τα δικαιώματα του και το μόνο που κάνουν έμπρακτα είναι να διοργανώνουν πορείες από τον παράλληλο δρόμο που ακολουθεί η οποιαδήποτε άλλη πορεία. Τέλος να μην ξεχνάμε ότι ακόμη και ο Χίτλερ που δημιούργησε αυτή τη λαίλαπα του β' παγκοσμίου πολέμου με τους "ζωτικούς του χώρους" και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ,είχε τουλάχιστον εκλεγεί νόμιμα και συνταγματικά από το λαό του.

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

4-3-1943 LUCIO DALLA PER SEMPRE

Έφυγε ο Lucio Dalla ,μεγάλος τραγουδοποιός της ιταλικής σκηνής και διανόησης,τρεις ημέρες πριν να γιορτάσει τα γεννέθλιά του. Καλό του ταξίδι