Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

ΤΑ 2000 ΚΥΒΙΚΑ, Ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΥΜΟ

Ύστερα από πολλά χρόνια φορολογικής αδράνειας στη χώρα μας ,μαζί με πολλά άλλα , τέθηκε και το θέμα των τεκμηρίων στην οικονομική μας ζωή. Ανάλογα δηλαδή με το μέγεθος του σπιτιού, του αυτοκινήτου , του σκάφους που συντηρείς ,πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη συμφωνία με τα δηλούμενα ετησίως εισοδήματα.
Και είναι αλήθεια ότι ένα αυτοκίνητο δύο χιλιάδων κυβικών εκατοστών ,"τρώει" και απαιτεί και αρκετή δαπάνη για να συντηρηθεί όπως αντίστοιχη συντήρηση χρειάζεται ένα μεγάλο σπίτι και ακόμη και ,γιατί όχι ; και ένα σκάφος. Μήπως όμως το ίδιο τεκμήριο θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και για τους ίδιους τους ανθρώπους;Ένα τυεράστιο σώμα δεν απαιτεί και τεράστιες δαπάνες για να τα βγάλει πέρα; Ειδικότερα μιλάω για τους βροντόσαυρους της πολιτικής που φιλοδοξούν να μας κυβερνήσουν και ανενδοίαστα περιφέρουν ,και μεταφορικά και ουσιαστικά ,τον παχυδερμισμό τους όπως και την από χρόνο σε χρόνο αύξηση της υφαλοκρηπίδας τους καιτου υποδόρειου λίπους τους. Αυτόί οι άνθρωποι που καταλαμβάνουν τους ύψιστους εξουσιαστικούς θώκους ,πέρα από το καλό παράδειγμα που θα έπρεπε να εκπροσωπούν ,θα όφειλαν να αποτελούν και υποδείγματα λιτότητας και εγκρατούς ζωής. Αντίθετα όμως ,τους βρίσκουμε παντού. Στην πολιτική, στην εκκλησία ,στο στρατό και όπου υπάρχει αξίωμα και προβολή. Και για να μην περεξηγηθώ,δεν έχω τίποτε με τους ανθρώπους που από απορύθμιση κάποιου οργανικού παράγοντα έχασαν τον έλεγχο των κιλών τους. Όταν όμως αυτοί οι άνθρωποι με κυβερνούν και μου ζητούν κατ'εξακολούθηση θυσίες ,τότε αρχίζει να με ενοχεί η εικόνα τους.Και αφού "μαζί τα φάγαμε " , παραμένει απορίας άξιο γιατί δεν καταντήσαμε και εμείς,οι υπόλοιποι έτσι. Αν ρίξετε μια ματιά σε προ εικοσαετίας φωτογραφίες των πολτικών μας και τις συγκρίνετε με σήμερα θα καταλάβετε τι εννοώ.Ενώ τα τρώγαμε μαζί ,μόνο αυτοί φούσκωσαν.
Βέβαια σε άλλες κοινωνίες όπως η ιαπωνική, αυτά τα παχύδερμα καταλήγουν παλαιστές του σούμο που θεωρείται και ύψιστη ένδειξη ευγενούς αθλήματος ,οπότε ίσως στην όλη μου θεώρηση χάνω κάτι από τη συνολική εικόνα και ίσως τελικά το μόνο που θέλουν να μας δείξουν αυτοί οι άνθρωποι παχαίνοντας ,να είναι η ευγένεια της ψυχής τους την οποία εμείς ,ως ανήκοντες σε κατώτερες σφαίρες δεν αντιλαμβανόμαστε. Κλείνω λοιπόν με τη ρηξικέλευθη θέση μου ,να φορολογηθεί η ετήσια αύξηση λίπους ανά άτομα όταν αυτό υπερβαίνει τα εκατονείκοσι κιλά ( η επιλογή του αριθμού εντελώς τυχαία ), ως δείγμα ευμάρειας και καλοπέρασης όπως και ωχαδερφισμού για τους υπόλοιπους που πεινάνε. Άλλωστε πλέον φορολογούμαστε και επειδή αναπνέουμε ,έτσι δεν είναι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου