ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ

Κάποτε όταν δίδασκα σε δόκιμους υπαξιωματικούς στο πολεμικό ναυτικό ενώ έκανα τη θητεία μου, μου ανατέθηκε να διδάξω επί επτακόσιες ώρες ,αγγλικά  σε ένα δόκιμο ο οποίος σκόπιμα είχε χαμηλή απόδοση με σκοπό να μη συγκεντρώσει τις απαιτούμενες βαθμολογίες και έτσι σύμφωνα με τον κανονισμό να αποταχθεί από το στράτευμα. Δεν είχε άλλο τρόπο να φύγει και είχε μπουχτίσει από τη λογική του στρατού.

Μου διεμήνυσε από την αρχή πως δεν είχε καμία διάθεση ούτε να μάθει ,ούτε να περάσει την τάξη και έτσι αυτές οι επτακόσιες ώρες αναλώθηκαν σε τεράστιες συζητήσεις.
Το αγαπημένο του θέμα ήταν το ποδόσφαιρο και μάλιστα ήταν Ολυμπιακός ,οργανωμένος στη θύρα επτά.
Κάναμε πολλές συζητήσεις για τη συμπεριφορά αυτών των παιδιών σε αυτές τις οργανώσεις - θύρες ,και καθώς το δικό μου το ενδιαφέρον κοινωνιολογικά αλλά και παιδαγωγικά ήταν τεράστιο ,του έκανα πολλές ερωτήσεις και σχολιάζαμε πολλά πράγματα που μορφοποιούνταν από τη  δική του εμπειρία και τα κατανοούσα μέσα από τα δικά του βιώματα.
Ήταν πολύ υπέρ της βίαιας επίλυσης των διαφορών και του άρεσε ιδιάιτερα, όπως μου είπε να πλακώνεται με "βαζέλια " και με " Παόκια ".

Κάποια στιγμή λοιπόν τον ρώτησα τι κάνει όταν πηγαίνει σε γήπεδα που ο αντίπαλος δεν έχει οπαδούς. Πώς εκτονώνεται τότε ; Του έφερα για παράδειγμα τον Απόλλωνα Αθηνών που έχει ελάχιστους οπαδούς και τον ρώτησα ποιόν βρίσκει να πλακωθεί σε αυτήν την περίπτωση.
Μου απάντησε πως η εξέδρα χωρίζεται στους πάνω και τους κάτω και οι μεν αρχίζουν να βρίζουν τους δε, οι δε ανταπαντούν , η μία φραστική πρόκληση συνοδεύεται από μία αντίστοιχη της άλλης πλευράς ,η ανταλλαγή γονίμων απόψεων κλιμακώνεται και κάποια στιγμή αρχίζει το ξύλο.
Τότε είναι που επεμβαίνουν τα ΜΑΤ να τους χωρίσουν , και γίνεται ο χαμός. Όλοι μαζί πλακώνουν τα ΜΑΤ ... και ο αγώνας τώρα ...δικαιώνεται.

Χθες στο Σύνταγμα είδαμε κάτι αντίστοιχο. Η αστυνομία μας ,γνωρίζοντας ότι θα έπαιζε με τον Απόλλωνα , χωρίς αντίπαλο δηλαδή , έφερε δικά της παιδιά να παίξουν τους κακούς ,τους κλέφτες σαν να λέμε. Μόνο που ήταν αστυνόμοι. Και οι αστυνόμοι όμως με τη συμπεριφορά τους έγιναν κακοί ,έγιναν κλέφτες δηλαδή και κυνηγούσαν υποτίθεται τους κλέφτες που όμως στ'αλήθεια ήταν αστυνόμοι ,που όμως είχαν μεταμορφωθεί σε κακούς άρα σε κλέφτες.
Όπως καταλαβαίνετε το μπέρδεμα ήταν τεράστιο .
Έτσι λοιπόν για να ξεμπερδευτούν , είπαν στα παραφουσκωμένα καλόπαιδα που είχαν φέρει μαζί τους να συνεργαστούν όλοι μαζί (κλέφτες και αστυνόμοι άρα όλοι αστυνόμοι, άρα όλοι κλέφτες ) για το κοινό καλό, να πλακώσουν κανένα ξενέρωτο στο ξύλο μπας και καταλάβει ο κόσμος ότι οι ανατροπές δε γίνονται με αγανακτισμένους που απλώς κάθονται και μουντζώνουν και σου σπάνε τα νεύρα και επίσης να καταστήσουν σαφές ποιός κάνει κουμάντο σε αυτή τη χώρα.
Όσο για το ότι εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία, εεε ,υπάρχει καλύτερο μέρος για να πεθάνει από τον τόπο της;

Πλάκωσαν λοιπόν οι φύλακες του νόμου και της τάξης στο ξύλο ,νέους ,γέρους, γυναίκες, τυφλούς, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι η δική μας αστυνομία δεν κάνει διακρίσεις και συμπεριφέρεται ίσα σε όλους.
Τελικά το παιχνίδι κλέφτες και αστυνόμοι ( και χημικοί για τη δική μας περίπτωση ),τελείωσε αίσια αφού οι ταραξίες αγανακτισμένοι πήραν αυτό που τους άξιζε δηλαδή νέες περικοπές στα κεκτημένα τους,.(ας μην τα έτρωγαν μαζί με τον Πάγκαλο ) και μπόλικο ,μα μπόλικο ξύλο.
Οι δε μπροστάρηδες της τάξης ,αστυνομικί ,μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι και να νοιώθουν υπερήφανοι γιατί χάρη σε αυτούς ,η δημοκρατία για ,άλλη μια φορά νίκησε.
Όπως λέει και ο ποιητής  ,"όμορφος κόσμος, ηθικός , αγγελικά πλασμένος ".
.Κλείνω με μία φράση από lyrics ενός παμπάλαιου δίσκου των Gennesis επί Peter Gabriel.
" I don't belong here ,cried old Tessie loud out..."

Να τους χαιρόμαστε.

Υ.γ Η πρώτη συναυλία ροκ μουσικής αφού έπεσε η χούντα ήταν οι Police στο γήπεδο του Σπόρτινγκ.
Οι διοργανωτές εκμεταλλευόμενοι τη δίψα του κόσμου για μουσική έκοψαν διπλάσια εισιτήρια από τη χωρητικότητα του μικρού έτσι και αλλιώς ,γηπέδου και έγινε τεράστια φασαρία στην προσπάθεια του κόσμου να μπει μέσα.
Έπεσε το ξύλο της αρκούδας από την αστυνομία που ούτως ή άλλως δε συμπαθούσε τους μαλλιάδες που πήγαιναν σε αυτές τις εκδηλώσεις.
Μία εφημερίδα έγραψε.την άλλη μέρα. " Police μέσα, Police έξω και στη μέση ,ο κόσμος.  Πως να μη φας ξύλο ;

Philip Glass - Koyaanisqatsi

Σημείο αναφοράς στο σύγχρονο κινηματογράφο το KOYAANISQATSI του Philip Glass.
Μια ταινία σε ύφος ντοκυμαντέρ για το περιβάλλον , φυσικό και αστικό και την επίδραση του ανθρώπου πάνω σε αυτό.
Φυσικά συνοδεύεται από την υπέροχη μινιμαλιστική μουσική του Glass.
Ακολουθούν άλλες δύο ταινίες καθιστώντας το θέμα ,τριλογία.
Στα δισκάδικα και τα τρία DVD πωλούνται σε τιμή προσφοράς.
Ευτυχώς ο πολιτισμός ,το τελευταίο μας καταφύγιο ,δεν έχει κοστολογηθεί ακόμα.

ΟΙ ΡΑΜΠΕΣ

Κατά την προετοιμασία της Ολυμπιάδας του 2004 που τόσο μας έκανε υπερήφανους αφού όλη η υφήλιος θαύμασε πόσο ωραία χρεωνόμαστε και πόσο υποτελείς μπορούμε να γίνουμε , η Ολυμπιακή επιτροπή μας έδωσε και ορισμένες οδηγίες για έργα μέσα στην Αθήνα που θα βελτίωναν την κατάσταση της πόλης αλλά και θα διευκόλυναν τους επισκέπτες από τις άλλες χώρες να κινηθούν πιο ελύθερα.
Ένα από αυτά τα έργα ήταν και η κατασκευή μιας σειράς από ράμπες στις διαβάσεις ,μόνο που ξέχασαν να μας πουν σε τι ακριβώς χρησιμεύουν γιατί ως ξενόφερτο είδος ,εμείς εδώ που αδιαφιλονίκητα έχουμε εφεύρει τον πολιτισμό ,δεν το γνωρίζαμε.
Κάτοικοι λοιπόν του Δήμου Βύρωνα ,αλλά και ο ίδιος ο Δήμος ανέλαβαν με ένα πιλοτικό πρόγραμμα που λέγεται "καλύψτε όπως και με ότι μπορείτε τις ράμπες ",να μας διδάξουν ,τι χρησιμεύει μία ράμπα.

Εικόνα πρώτη. Η ράμπα χρησιμεύει για τους μαθητευόμενους οδηγούς ,να παίρνουν τα μέτρα της και να μαθαίνουν να παρκάρουν. Κερδίζει αυτός που τη φράζει με το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του ,πλήρως.Αυτός , στην εικόνα, περνάει οριακά και με λίγο λάδωμα.

 

Εικόνα δεύτερη. Η ράμπα λειτουργεί ως πάρκινγκ.Έτσι προστατεύεται το αυτοκίνητο γιατί δεν εκτίθεται στο δρόμο. Προστατεύεται ΚΑΙ  ο πεζός καθότι αναγκάζεται να βγει στο δρόμο όπου ο μόνος κίνδυνος που διατρέχει είναι να τον πατήσει κανένα αυτοκίνητο ,άλλωστε οι θάνατοι από τροχαία έρχονται τρίτοι μετά από καρδιακά και καρκινοπάθειες οπότε πάλι κερδισμένοι είμαστε.Όποιος παραμένει στο πεζοδρόμιο κινδυνεύει από κακοτεχνίες ,φρεάτια ,αντικείμενα που πέφτουν από μπαλκόνια και ούτω καθεξής.

Εικόνα τρίτη. Η διδασκαλία του ρουά ματ με μηχανάκια. Παίρνουμε κάποιον άνθρωπο σε καρότσι και αφού τον βάλουμε  στη ράμπα τον αφήνουμε να κατανοήσει μόνος του την έννοια ρουά ματ.
Είναι σαφές ότι ουδέν μορφώνει όσον το παράδειγμα και μη έχοντας ο άνθρωπος αυτός δυνατότητα να πάει πουθενά θα το καταλάβει με τη μία.

Εικόνα τέταρτη. Εδώ ο Δήμος Βύρωνα δίνει τα ρέστα του.Μας δείχνει πόσο χρήσιμη μπορεί να γίνει μια ράμπα λειτουργώντας ως πάρκινγκ σκουπιδοντενεκέδων. Χώρια που οι κάδοι αυτοί χρησιμεύουν και ως φυσικό προστατευτικό για να μη φύγει ευθεία κανένα παιδάκι με ποδήλατο και βγει στο δρόμο.



Ηθικό δίδαγμα;
Ευχαριστούμε ευρωπαίοι φίλοι μας που μας μάθατε τη χρησιμότητα της ράμπας.
Αναρωτιέμαι πως ζούσαμε τόσα χρόνια χωρίς αυτές.
Άραγε οι μαμάδες με καροτσάκια και τα άτομα με αναπηρίες πώς κινούνταν μεσα στην πόλη μέχρι να φτιάξουμε ράμπες να μάθουμε να ζούμε με αυτές και να κάνουμε ( όπως σας έδειξα ) τη ζωή μας τόσο εύκολη ;

Και ας μην ξεχνάμε. Εκτός από Ευρώπη , εδώ είναι και Βαλκάνια.
Όλα αυτά στο Βύρωνα στην οδό Περτσεμλή ,σε ένα μόλις οικοδομικό τετράγωνο όπου εδρεύει και χώρος για άτομα με κινητικά προβλήματα.Φανταστείτε ,τι γίνεται παρακάτω.

Pink Martini - Mar Desconocido

Η διασκευή δοσμένη σε πρόταση ολόφρεσκια και καινούργια.
Από τους ανεπανάληπτους Pink Martini

Pink Martini - Una notte a Napoli

Από αυτούς που έχουν κάνει τη διασκευή δημιουργική πρόταση.

Um Samedi Sur La Terre

Αριστοτεχνικό TANGO από τον καταλανό Pascale Comelade που ξέρει να παίρνει τη μουσική και να την κάνει παραμύθι.
Από την ομώνυμη ταινία.

Chuck Mangione - Children of Sanchez (Full version, Part 2)

Από τα κομμάτια που θεωρώ κλασικά ,που δεν κατατάσσονται πουθενά ,που δεν γίνονται ποτέ βαρετά και που σε ταξιδεύουν διαρκώς.
Από την ομώνυμη ταινία με πρωταγωνιστή τον Αnthony Queen.