ΤΟ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ, ΕΤΣΙ ΔΙΠΛΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.
ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΘΟΥΜΕ ,ΑΛΛΟΤΕ ΠΑΛΙ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ. ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΠΑΡΕΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕ ΘΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ, ΟΤΑΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΖΟΥΝ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΠΙΤΙΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΛΛΟ ΦΥΛΟ ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΣΑΝ ΕΠΙΔΟΞΟ ΕΡΑΣΤΗ ΚΑΙ Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΘΑ ΑΠΩΘΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕΙ.
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΛΟΙΠΟΝ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου